Rzeszów 2006,  wyd. 1, format 145 x 205, objętość 256 str., oprawa miękka

Prezentowana książka, obok walorów poznawczych, wnosi istotny wkład do toczącej się dyskusji nad kształtem systemowym polityki społecznej w Polsce. Wynikająca z niej refleksja w kontekście poszerzającej się skali niepełnosprawności dzieci i młodzieży, a w tym zwiększania się liczby niepełnosprawnych intelektualnie, uzasadnia z całą wyrazistością potrzebę autentycznego dialogu społecznego na ten temat. Problemy osób niepełnosprawnych w wymiarze jednostkowym, rodzinnym, lokalnym i narodowym stawiają konkretne wyzwania społeczne, sprostanie którym świadczy każdego dnia o dojrzałości obywatelskiej i spoistości społeczeństwa. Do tej właśnie kwestii nawiązuje Autorka książki, podejmując próbę analizy programów pomocy dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo [...].

Treść książki dowodzi, że w Polsce tworzy się swoista „infrastruktura społeczna na rzecz osób niepełnosprawnych", będąca bezcennym kapitałem społecznym, który może wspomóc rodzinę z osobą niepełnosprawną w wypełnianiu jej naturalnych funkcji.