Buprenorfina opioidowy środek przeciwbólowy. Właściwości farmakologiczne i zastosowanie kliniczne.

Wrocław 2007, wyd. 1, format 170 x 240, objętość 170 str., oprawa miękka

Zsyntetyzowana po raz pierwszy w latach 60. buprenorfina została wprowadzona do praktyki klinicznej w roku 1978 jako pozajelitowy środek przeciwbólowy, w 1981 jako tabletka podjęzykowa, a w latach 90. jako system transdermalny (w formie plastra). Pomimo wielu nieporozumień i błędnych koncepcji dotyczących buprenorfiny, badania kliniczne udowodniły, że jest ona doskonałym, wyjątkowym i skutecznym środkiem stosowanym w leczeniu przedklinicznym i klinicznym.

Niniejsza książka wypełnia lukę w wiedzy na temat buprenorfiny, dostarczając podstawowych informacji potwierdzonych aktualnymi badaniami klinicznymi oraz zaleceniami odnośnie do optymalnego stosowania i dawkowania.

W jasny i zrozumiały sposób zaprezentowano tutaj wiedzę z następujących obszarów:

- podstawy farmakologii buprenorfiny,

- buprenorfina a a układ oddechowy,

- buprenorfina a system immunologiczny,

- buprenorfina a różne postacie bólu,

- buprenorfinowy system transdermalny w praktyce klinicznej,

- bezpieczeństwo i tolerancja stosowania buprenorfiny,

- buprenorfina w uzależnieniach opioidowych.