Poznań 2010, format 170 x 240, objętość 154 str., oprawa miękka

Wiele osób dorosłych pojmuje proces starzenia się jako nieuchronny okres utraty sił, energii i sprawności fizycznej. Słabnące zdrowie i stopniowy zanik funkcji organizmu, przejawiające się w trudnościach z pokonywaniem dłuższych dystansów, wchodzeniem po schodach czy przenoszeniem toreb z zakupami, to dla większości sygnał nadchodzącej starości. Ten stereotyp należy jak najszybciej zmienić. Dane Departamentu Stanu USA z 2007 roku wskazują, że obecnie na świecie żyje ok. 500 milionów ludzi starszych (ponad 65 lat), natomiast do roku 2030 liczba ich podwoi się, przekraczając miliard. Szczególnie wysoki wzrost liczby osób starszych prognozuje się w krajach o wysokim poziomie rozwoju ekonomicznego i technologicznego. Ta lawinowo rosnąca grupa, której liczebność określa się na ok. 1/8 ogólnoludzkiej populacji do roku 2030, nie może stanowić wyłącznie pacjentów szpitali bądź pensjonariuszy domów pomocy społecznej skazanych na bierność i zniedołężnienie. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), aż 83% kobiet i 74% mężczyzn powyżej pięćdziesiątego roku życia wykonuje niewystarczającą dla utrzymania właściwego zdrowia liczbę ćwiczeń fizycznych.